Mijas - pueblo z duszą

Ostatni dzień spędzamy na plaży. Ok 18 plażowania mamy już dość . Postanawiamy jechać na lotnisko wcześniej i zajrzeć do polecanej przez obsługę hotelu i przewodnik miejscowości Mijas. Na plaży wiatr przyjemnie chłodził, ale na ulicach już tego efektu nie czuć, jest gorąco. Nie mogę się zmusić by wciągnąć na siebie nawet cienkie jeansy, pozostaje w krótkich spodniach. Ruszamy w kierunku Malagi. Do Mijas rzeczywiście jest blisko, wkrótce z A7 odbija droga do położonego w górach białego miasteczka, tyle że droga idzie bardzo stromo w górę. Koniec podjazdu piłujemy już na dwójce, ale nasze „wozidełko” daje radę.

Zostawiamy samochód na skraju miasteczka , bo żal nam siedzieć w środku, gdy wokół biegną wąskie uliczki tego uroczego miasta.

Jest cudowne , jak z bajki! Całe białe domki, z okiennicami, oknami ozdobionymi
czerwonymi kwatami, z ukwieconymi placami, z fontannami, z osiołkami przy mikroskopijnych wózeczkach, z konnymi dorożkami dla turystów. I ludzie siedzący w kawiarniach. Cisza i spokój. Gdy podchodzimy jedną z wąskich uliczek na taras widokowy w najwyższym punkcie miasteczka, gdzieś z knajpki sączy się muzyka ‘a viva Espania’, bardzo cicha, tylko na gitarę. Widok na Costa del Sol w dole, na uliczki, miasteczko w zachodzącym słońcu, ta muzyka, to wszystko wręcz odurza. Żałuję, że nie trafiliśmy tu wcześniej.

   Okazuje się, że ceny w licznych sklepikach są atrakcyjne, więc kupujemy pamiątki- kastaniety, kafelki z charakterystycznymi andaluzyjskimi wzorami, magnesy z wizerunkiem osiołka i niechętnie wracamy do auta. W kawiarniach, winiarniach, na plachach, w parkach zaczyna się wieczorny ruch. Jest spokojnie, zaczyna się wieczorne biesiadowanie. A my jedziemy na lotnisko, czas oddać samochód.
           Noc na lotnisku mija bardzo szybko. Po północy odlatuje ostatni samolot , a już od 4 rano rozpoczyna się ruch związany z odprawami na pierwsze samoloty. Można na kanapach lub krzesłach kawiarni przespać się. Niektórzy w tych warunkach chrapią w najlepsze 
        W końcu i my wsiadamy do samolotu i w 3 godziny wracamy do Wrocławia, słonecznego i zielonego Wrocławia.

Komentarze

Popularne posty z tego bloga

Symi - wyspa poławiaczy gąbek

O Symi przeczytaliśmy w przewodniku i nie trzeba nas było zachęcać. Z portu Mandraki o 8 rano wypływa duży prom na Symi. Podróż trwała ok. 2 godzin. Na promie nie czuliśmy kołysania za to bardzo mocno wiało. Po wypłynięciu z portu w Rodos przez dłuższy czas mogliśmy podziwiać górzyste wybrzeże Turcji. Wkrótce nasza uwaga skierowała się na wyspę Symii. Kilka razy wydawało nam się , że w końcu nieprzyjazne wybrzeże zmieni się w sympatyczną gościnną zatokę. Nic z tego. Port, do którego wpływamy mieści się na północy wyspy. Za to widok jest tak niesamowity, że turyści zbierają się do wyjścia na długo przed przycumowaniem do nabrzeża. Symi to wyspa poławiaczy gąbek. Nie ma dostępu do słodkiej wody. Dostarczana jest ona

Czytaj więcej

Andaluzja między Sewillą a Kadyksem

Jesień w Andaluzji Po trzech latach wracamy do Hiszpanii, do Andaluzji. Znów lądujemy w Maladze, pakujemy się do wynajętego samochodu i ruszamy do Sewilli. To pierwszy punkt naszego dziesięciodniowego pobytu. Przejazd zajmuje nam około trzech godzin i najlepiej zapamiętałam bociany, które ogromnymi stadami krążyły nad podmiejskimi śmietniskami. W połowie września dolatują właśnie tutaj w drodze z Niemiec na kontynent afrykański. Nasze polskie bociany spotkaliśmy zgoła gdzie indziej, tym razem w drodze powrotnej przez Izrael do Europy. Sewilla przywitała nas wyjątkowo ciepło – mimo, że zbliżała się godzina dziewiętnasta na ulicznym termometrze wciąż widniała liczba 39. Zameldowaliśmy się w studenckim akademiku w pobliżu Palcu Hiszpańskiego. Spędziliśmy na nim długie godziny. O każdej porze dnia i nocy warto tam przyjść! Najbardziej kolorowo jest po południu – w ukośnie padających promieniach słońca fasada mieni się wszystkimi kolorami tęczy. Upał łagodzi rozpryskująca s...

Czytaj więcej

Ustroń - Wisła - Równica i Barania Góra z kaskadami Rodła

Jesteśmy w Wiśle na krótkim urlopie. Po przejściu szlaku z Czantorii do Wisły Głębce czas na coś znacznie spokojniejszego. Wybieramy spacer na Równicę z Ustronia Zdroju , zajmie nam to ok 1,5 godziny. Miejsce kultu protestanckiego Równica to taka góra, na którą wjeżdża się samochodem lub autobusem. Jest bardzo zagodpodarowana . My jednak idziemy na górę szlakiem ze Zdroju, który biegnie przez bukowy las, szeroką polną drogą, przechodzacą w wygodną ścieżkę. Niedaleko szczytu wychodzimy na miejsce nabożeństw protestanckich. To miejsce w lesie wybrano w czasie przesladowań innowierców, a nabożeństwa odbywają się tutaj do dziś. Spędzamy tutaj chwilę, odpoczywjąc po podejściu na górę.

Czytaj więcej

Podróżowanie jest proste

Szukaj na tym blogu