Nocne zwiedzanie zamku Książ

Nocne zwiedzanie zamku Książ to nie jest spacer po korytarzach, pięknych komnatach, reprezentacyjnej Sali Maksymiliana w Zamku Książ O nie!

To przemierzanie mrocznych krużganków, ciemnych schodów, ukrytych, dla zwiedzających w ciągu dnia, pokoi . Ale przede wszystkim to droga przez mroczne karty historii zamku.

W tej drodze towarzyszą nam mniej lub bardziej przyjazne duchy zamczyska. Czarna Dama, która snuje się korytarzami i przystaje wśród zwiedzających. To dobry duch ,

Towarzyszy jej czasem duch zmarłej w dzieciństwie córeczki Daisy hrabiny von Pless . Ale pamiętajmy o czasach drugiej wojny światowej, o przygotowywaniu w Książu siedziby dla Hitlera.

Dewastacje pięknych wnętrz, zamienianie ich w czarno brunatne wojskowe koszary. O więźniach, którzy realizowali obłąkany projekt podziemnej trasy kolejowej i pewnie tam umierali.

Wkrótce (jeszcze w 2016 roku) będzie można zwiedzać, położone 35 metrów pod powierzchnią dziedzińca, podziemia .

Ale wróćmy do naszej nocnej wędrówki. Towarzyszą nam cały czas dziwne wrzaski , jęki i straszny śmiech. Uważacie, że jesteście odporni, ze takie inscenizacje was śmieszą ?

Zdziwicie się. Nikt z grupy nie zbliżył się do Czarnej Damy, przechodząc obok niej odsuwaliśmy się pod przeciwną ścianę korytarza.

Ale apogeum nastąpiło na ostatnim piętrze. Nikt zawału nie dostał, ale nikt nie chciał wyjść pierwszy z zamkowej chłodni do kuchni, 35 w większości dorosłych osób zbiło się w ciasną grupę

i czekała na kolejną niemiłą niespodziankę jaką sprawi Biała Dama lub garbaty Janek.

Później w każdym niedoświetlonym kącie, w każdym uchylonym oknie i niedomkniętych drzwiach spodziewaliśmy się niespodziewanego.

Z ulgą wyszliśmy na zewnątrz, na ogrodowy taras , by patrzeć na pięknie oświetloną bryłę Książa.

Nie bez powodu nie ma ulgowych biletów na nocne zwiedzanie. Nie zabierajcie dzieci, te w naszej grupie nie schodziły z rąk rodziców i szeptały co chwilę ‘ Boję się’.

Wrażenia niezapomniane J

Komentarze

Popularne posty z tego bloga

Symi - wyspa poławiaczy gąbek

O Symi przeczytaliśmy w przewodniku i nie trzeba nas było zachęcać. Z portu Mandraki o 8 rano wypływa duży prom na Symi. Podróż trwała ok. 2 godzin. Na promie nie czuliśmy kołysania za to bardzo mocno wiało. Po wypłynięciu z portu w Rodos przez dłuższy czas mogliśmy podziwiać górzyste wybrzeże Turcji. Wkrótce nasza uwaga skierowała się na wyspę Symii. Kilka razy wydawało nam się , że w końcu nieprzyjazne wybrzeże zmieni się w sympatyczną gościnną zatokę. Nic z tego. Port, do którego wpływamy mieści się na północy wyspy. Za to widok jest tak niesamowity, że turyści zbierają się do wyjścia na długo przed przycumowaniem do nabrzeża. Symi to wyspa poławiaczy gąbek. Nie ma dostępu do słodkiej wody. Dostarczana jest ona

Czytaj więcej

Andaluzja między Sewillą a Kadyksem

Jesień w Andaluzji Po trzech latach wracamy do Hiszpanii, do Andaluzji. Znów lądujemy w Maladze, pakujemy się do wynajętego samochodu i ruszamy do Sewilli. To pierwszy punkt naszego dziesięciodniowego pobytu. Przejazd zajmuje nam około trzech godzin i najlepiej zapamiętałam bociany, które ogromnymi stadami krążyły nad podmiejskimi śmietniskami. W połowie września dolatują właśnie tutaj w drodze z Niemiec na kontynent afrykański. Nasze polskie bociany spotkaliśmy zgoła gdzie indziej, tym razem w drodze powrotnej przez Izrael do Europy. Sewilla przywitała nas wyjątkowo ciepło – mimo, że zbliżała się godzina dziewiętnasta na ulicznym termometrze wciąż widniała liczba 39. Zameldowaliśmy się w studenckim akademiku w pobliżu Palcu Hiszpańskiego. Spędziliśmy na nim długie godziny. O każdej porze dnia i nocy warto tam przyjść! Najbardziej kolorowo jest po południu – w ukośnie padających promieniach słońca fasada mieni się wszystkimi kolorami tęczy. Upał łagodzi rozpryskująca s...

Czytaj więcej

Ustroń - Wisła - Równica i Barania Góra z kaskadami Rodła

Jesteśmy w Wiśle na krótkim urlopie. Po przejściu szlaku z Czantorii do Wisły Głębce czas na coś znacznie spokojniejszego. Wybieramy spacer na Równicę z Ustronia Zdroju , zajmie nam to ok 1,5 godziny. Miejsce kultu protestanckiego Równica to taka góra, na którą wjeżdża się samochodem lub autobusem. Jest bardzo zagodpodarowana . My jednak idziemy na górę szlakiem ze Zdroju, który biegnie przez bukowy las, szeroką polną drogą, przechodzacą w wygodną ścieżkę. Niedaleko szczytu wychodzimy na miejsce nabożeństw protestanckich. To miejsce w lesie wybrano w czasie przesladowań innowierców, a nabożeństwa odbywają się tutaj do dziś. Spędzamy tutaj chwilę, odpoczywjąc po podejściu na górę.

Czytaj więcej

Podróżowanie jest proste

Szukaj na tym blogu